'Παράδοση είναι να δημιουργείς και μάλιστα εκ του μηδενός' Διονύσης Σαββόπουλος

Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΑ ΛΑΧΑΝΙΚΑ ΡΑΔΟΡΕ

Ένα φαγητό κατ’ εξοχήν καλοκαιρινό, λίγο πιο μπελαλίδικο από το τουρλού ή το μπριάμ, αλλά ευφραίνει ταυτόχρονα όραση, όσφρηση και γεύση.
Όσον αφορά τα καλοκαιρινά λαχανικά, απαραίτητα είναι οι μελιτζάνες, τα κολοκύθια και οι πιπεριές, καθώς και άφθονα μυριστικά.

Αλλά εδώ εισάγουμε ένα νέο κουζινικό όρο ΡΑΔΟΡΕ. Τι θα πει αυτό;

Θα σας πω μια ιστορία:
Όταν ξεκινήσαμε να ανακατασκευάζουμε τον εξολοκλήρου πέτρινο Ξενώνα ΑΜΑΝΙΤΑ στην Τσαγκαράδα,  συμφωνήσαμε για το έργο με μια κομπανία χτιστάδων-μαστόρων της πέτρας από τη Β. Ήπειρο, όπως γινόταν από παλιά στο Πήλιο. Η κομπανία αυτή (κούδα), αποτελούνταν από τον πρωτομάστορα Κώστα Κόλι και τους δυο γαμπρούς του. Όταν ξεκινήσαμε το χτίσιμο, του εξηγήσαμε ότι θέλαμε οι πέτρες να χτίζονται ακολουθώντας παράλληλες προς το έδαφος σειρές και όχι ανάκατα. Α! τότε θέλετε χτίσιμο ‘ραδόρε’ μας είπε αυτός. Ναι ‘ραδόρε’ θέλουμε συγκατανεύσαμε εμείς και όλα πήγαν κατ’ ευχήν.
Τι είναι λοιπόν τα λαχανικά ‘ραδόρε’. Είναι λαχανικά στη γάστρα σε επάλληλες σειρές με μυρωδικά και τυρί ανάμεσά τους. Κάποιος από τους γκουρμεδομάγειρους θα έλεγε, ‘μα αυτό είναι millfeue λαχανικών’. Εδώ θα διαφωνήσω, είναι ‘ραδόρε’ καλοκαιρινών λαχανικών!

Ας δούμε λοιπόν πως γίνεται το ‘ραδόρε’ μας.
Σκεύος: μια πυρίμαχη οβάλ διάφανη γάστρα με ψηλά τοιχώματα και καπάκι.

Υλικά:
2-3 μελιτζάνες τσακώνικες, 2-3 καλοκύθια χοντρούτσικα, 4-5 πιπεριές, μυριστικά μπόλικα (σέλινο, μαϊντανό, δεντρολίβανο, δυόσμος, ρίγανη), 2-3 πατάτες, 1 μεγάλο κρεμμύδι, 2-3 σκελίδες σκόρδο, αλάτι, πιπέρι, αρκετό λάδι, 400γρ φέτα (προαιρετικά).



Εκτέλεση
Ξεκινάμε ψιλοκόβοντας τα μυριστικά. Τα βάζουμε όλα μαζί σε ένα μπολ. Προσθέτουμε στο ίδιο μπολ ψιλοκομμένα  το κρεμμύδι, τα σκόρδα και τις πιπεριές. Αλατοπιπερίζουμε και ανακατεύουμε το μίγμα.


Αρχίζουμε με τα κολοκύθια. Τα κόβουμε σε ροδέλες πάχους 0,8εκ. και τα απλώνουμε στον πάτο της γάστρας.


Με κουτάλι ρίχνουμε από πάνω κουταλιές από το μίγμα των μυρωδικών ώστε να τις σκεπάσει.


 Συνεχίζουμε με τις μελιτζάνες . Πάλι φέτες ισόπαχες απλωμένες πάνω από τις προηγούμενες, με τα μυριστικά ανάμεσά τους.


 Πάνω ξανά ρίχνουμε από το μίγμα των μυριστικών να τις σκεπάσει.


Το επόμενο η πατάτα. Φέτες, απλωμένες σε όλη την επιφάνεια και από πάνω, τα μυριστικά.


Έχουμε τώρα φτάσει στο μέσον της γάστρας.  Αν θέλουμε τώρα τρίβουμε με τα χέρια το μισό τυρί και το πασπαλίζουμε από πάνω.




Συνεχίζουμε επαναλαμβάνοντας όλη τη διαδικασία, άλλη μια φορά, έως ότου γεμίσουμε τη γάστρα, τελειώνοντας με το τυρί. Ρίχνουμε από πάνω μπόλικο λάδι και σκεπάζουμε με το καπάκι.



Βάζουμε στο φούρνο και ψήνουμε. Όσον αφορά το ψήσιμο ακολουθώ, δυο εκδοχές ανάλογα με το πόσο χρόνο έχω. Αν βιάζομαι ψήνω στους 180ο  με 200ο  για μια ώρα, αλλιώς στους 150ο με 160ο  για τρεις ώρες.

Το αποτέλεσμα ένα καλοκαιρινό λαδερό, χάρμα οφθαλμών, που σερβίρετε με κουτάλα σαν μια πολυκατοικία με διαφορετικό λαχανικό σε κάθε όροφο.
Συνοδεύουμε με κρασάκι ή μπύρα. Του ταιριάζει και μια σαρδελίτσα, έστω και κονσέρβα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου