ΒΟΥΝΗΣΙΑ ΣΑΛΤΣΑ ΑΜΑΝΙΤΑ

Στο βασικό πανανθρώπινο ερώτημα 'τι θα φάμε σήμερα;', απαντώ μακαρόνια με σάλτσα άγριων μανιταριών ΑΜΑΝΙΤΑ.

Ανοίγω το ντουλάπι μου, παίρνω ένα βαζάκι και έχω σε ένα τέταρτο μια γευστική μακαρονάδα.

Ας δούμε όμως πως έγινε η σάλτσα μας, το Φθινόπωρο, όταν οι καρποφορίες των άγριων μανιταριών στο Πήλιο είναι πλούσιες!

Η ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ BOSCAIOLA

BOSCAIOLA σημαίνει στα Ιταλικά βουνήσια.

Κατ’ αρχήν να δούμε ποια μανιτάρια μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για τη σάλτσα μας.

Βωλίτης (ο βασιλιάς!). Χοντρούλης (οι ιταλοί τον λένε porcini – γουρουνάκι!), αρωματικός με πλούσια γεύση.

Γουργουλιάνα (η ψηλολιγνη!). Ντελικάτη, γευστική, συνεκτική.

Αρνάκια (τα πονηρούλια!). Μικρά, τραγανά, πιπεράτα.

ΤΑ ΥΛΙΚΑ

Άγρια μανιτάρια (καλύτερα από ένα είδος, η ποικιλία ανακατεύει τα αρώματα & τις υφές)

Σάλτσα ντομάτα, Ελαιόλαδο, Τσίπουρο, Μαιντανό, Κρεμμύδι, Σκόρδο, Φασκόμηλο, Δεντρολίβανο, Ρίγανη, Καυτερή πιπεριά, Αλάτι, Πιπέρι.

ΕΚΤΕΛΕΣΗ  

Βουρτσίζουμε τα μανιτάρια για να φύγουν χώματα ή φύλλα. Τα κόβουμε σε κομμάτια μεγέθους ζαριού.

Κόβουμε το κρεμμύδι, το σκόρδο και τα μυρωδικά σε ψιλά κομμάτια.

Σε μια πλατειά και ρηχή κατσαρόλα βάζουμε ελαιόλαδο να ζεσταθεί και ρίχνουμε τα μανιτάρια. Τα στριφογυρίζουμε, με ξύλινη κουτάλα, προσεκτικά για να αποβάλουν τα πολλά υγρά. Προς το τέλος ρίχνουμε και το ψιλοκομμένο κρεμμύδι. Στη συνέχεια προσθέτουμε τα μυρωδικά. 

Σβήνουμε με ένα ποτηράκι τσίπουρο. Όταν εξατμιστούν τα πολλά υγρά προσθέτουμε τη σάλτσα ντομάτα, μια καυτερή πιπεριά και αλατοπίπερο. 

 Βράζουμε αρχικά σε δυνατή φωτιά και μετά σε σιγανή. Δοκιμάζουμε και αν χρειαστεί προσθέτουμε λίγο αλάτι. Βράζουμε έως ότου η σάλτσα δέσει και γίνει πηχτή. Το καταλαβαίνουμε γιατι τα μανιτάρια δεν πάνε στον πάτο, αλλά κατανέμονται ομοιόμορφα σε όλη τη σάλτσα.

Για να διατηρήσουμε τη σάλτσα μας για ένα χρόνο τη βάζουμε σε αποστειρωμένα βάζα, όπως είναι καυτή.

ΧΡΗΣΕΙΣ

Έχουμε μια έτοιμη για χρήση σάλτσα, που περικλείει τα αρώματα του βουνού! Και ποιού βουνού! Του Πηλίου!

• Σάλτσα για τα μακαρόνια. Την αραιώνουμε με σάλτσα ντομάτας, ζεσταίνουμε και περιχύνουμε τα μακαρόνια μας με αυθεντική βουνήσια απόλαυση!

• Σάλτσα για πίτσα. Απλώνουμε τη σάλτσα μας πάνω σε βάση πίτσας, ρίχνουμε τριμμένο τυράκι και φουρνίζουμε!

• Μεζεδάκι. Βάζουμε τη σάλτσα πάνω σε παξιμαδάκια.

• Ντιπ (ελληνικά;). Βάζουμε τη σάλτσα μας σε μπωλάκι και την ‘παπαρώνουμε’ με ψωμάκια ή κριτσίνια.

 * Περισσότερα για τα προιόντα ΑΜΑΝΙΤΑ στο: http://amanitaproducts.blogspot.com
 
 

ΧΤΑΠΟΔΙ ΓΙΑ ΠΙΚ ΝΙΚ

Στον Ξενώνα ΑΜΑΝΙΤΑ, παραδοσιακά την Κυριακή πριν την Καθαρή Δευτέρα, κάνουμε ένα πικ νικ στη Σουρβιά, ένα σημείο που δεσπόζει στο φαράγγι του Μυλοπόταμου. Ένα από τα εδέσματα είναι και το χταποδάκι ξυδάτο. Μια επιλογή νόστιμη, εύκολη να μεταφερθεί και εύκολη να φαγωθεί, ακόμη και με μια οδοντογλυφίδα.

Ουσιαστικά η παρασκευή είναι απλή! Ξεκινάει μαγειρεύοντας το χταπόδι στο ζουμί του και στο τέλος το κόβουμε και το ολοκληρώνουμε προσθέτοντας ξύδι και λάδι.

Υλικά

3 – 4 φρέσκα Χταποδάκια

2 δαφνόφυλλα

Ξύδι από σταφύλι φράουλα, παρθένο ελαιόλαδο

Εκτέλεση

Καθαρίζουμε τα χταποδάκια (αφαιρούμε το περιεχόμενο της κοιλιάς και το στόμα), αν δεν μας το έχει καθαρίσει ο ψαράς. Τα βάζουμε ολόκληρα σε πλατειά & ρηχή κατσαρόλα χωρίς τίποτε, σε δυνατή φωτιά. 

Μόλις πάρουν βράση, βγάζουν το ζουμάκι τους και βράζουν σε αυτό.

Χαμηλώνουμε τη φωτιά, ρίχνουμε τα δαφνόφυλλα και βράζουμε έως ότου μαλακώσουν εντελώς. 

 Αφήνουμε να κρυώσουν, τα στραγγίζουμε και τα κόβουμε σε κομμάτια. 

Τα βάζουμε σε ένα τάπερ ή γυάλινο βάζο, προσθέτοντας και τα δαφνόφυλλα. Συμπληρώνουμε με το ξύδι μας (από το τοπικό σταφύλι φράουλα) έως τα ¾ του βάζου και ελαιόλαδο έως πάνω. 

Ανακινούμε ανά διαστήματα και έχουμε ένα πολύ ωραίο μεζέ!

Συνοδεύεται απαραιτήτως με τσίπουρο, ρακή ή ούζο.

Το ζουμί του χταποδιού, που περίσσεψε, το κρατάμε. Έχει πολλές μαγειρικές χρήσεις.

Μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε σε ένα ριζότο θαλασσινών, ή για να νοστιμίσουμε ζυμαρικά, ρύζι, κλπ.

Μια πιο ακραία πρόταση είναι να το προσθέσουμε σε μια πατατοσαλάτα, ή σε μια σκορδαλιά.  

* Περισσότερες πληροφορίες για τα προιόντα ΑΜΑΝΙΤΑ στο: http://amanitaproducts.blogspot.com

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΧΤΑΠΟΔΙ

Αν και ‘καμπίσιος’ στην καταγωγή, από την ενασχόλησή μου με τα γαστρονομικά και τους Μυτιληνιούς φίλους, ξέρω κάποια μυστικά σχετικά με το χταπόδι:

• ·        Ο τόπος προέλευσης του χταποδιού παίζει σημαντικό ρόλο για την νοστιμιά του. Από τα αλμυρά χταπόδια της Αίγινας, στα ανάλατα των λιμνοθαλασσών, έως τα εντελώς άνοστα εισαγόμενα.

• ·        Το χταπόδι, ποτέ, μα ποτέ δεν το κόβουμε πριν το μαγειρέψουμε! Στο εσωτερικό του κάθε πλοκαμιού υπάρχει ένας σωλήνας γεμάτος υγρό. Αν το κόψουμε, το υγρό φεύγει και το χταπόδι μας γίνεται σόλα ή τσίχλα. Αν θέλουμε μικρότερη ποσότητα, τότε μπορούμε να το διαιρέσουμε τραβώντας ανάμεσα στα πλοκάμια, ώστε να διαιρεθεί σε ολόκληρα πλοκάμια.

• ·        Ο καλύτερος τρόπος για να έχουμε ένα τρυφερό και λαστιχωτό ψητό χταπόδι είναι να το αφήσουμε κρεμασμένο στον ήλιο μια – δυο ημέρες.

•  ·        Προσοχή στον υπολογισμό της ποσότητας. Το χταπόδι με όποιο τρόπο και να μαγειρευτεί μαζεύει.

ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΑΤΟΣΑΛΑΤΑ ΤΟΥ ΦΤΩΧΟΓΚΟΥΡΜΕ

Αρκετή συζήτηση έγινε γύρω από τη συνταγή της 'πατατοσαλάτας του φτωχογκουρμέ' που ανεβάσαμε χτες. Στο ερώτημα που έκανα σχετικά, στην ομάδα του fb 'wine plus' υπήρξε διχογνωμία!

Το πρόβλημα ήταν το ξύδι που περιέχει η συνταγή. Εφόσον ο φτωχογκουρμέ μας επιμένει στο ξύδι, τότε η μόνη επιλογή είναι να τη συνοδεύσει με τσίπουρο, καθώς '.... η δριμεία γεύση του ξυδιού δένει με την έντονη γεύση της αλκοόλης και τις πτητικές ενώσεις του τσίπουρου.'.  Ένα ωραίο παγωμένο τσιπουράκι, χωρίς γλυκάνισο, θα ήταν ότι πρέπει!!!

Τώρα αν προτιμάει το κρασί, θα πρέπει να κάνουμε μια δομική (;) αλλαγή! Να αντικαταστήσουμε στο 'περίχυμά' μας, το ξύδι με χυμό λεμονιού, καθώς '..... η οξύτητα του κιτρικού του λεμονιού, βρίσκει το ταίρι της στην "τρυγικο-κιτρική" οξύτητα ενός λευκού κρασιού.'.
Άρα μιλάμε σίγουρα για ένα λευκό κρασί και ειδικά ' ..... λευκό κρασί με ευχάριστη οξύτητα και τέλος, προσωπικά, θα επέλεγα ένα φρέσκο Ροδίτη, Σαββατιανό ή Ασύρτικο -δεξαμενής εννοείται- της ηπειρωτικής Ελλάδας.'.

Πολύ ωραία λοιπόν! 
Με μια μικρή παραλλαγή κάνουμε την πατατοσαλάτα μας κατάλληλη και για έναν οινόφιλο!

Η ΠΑΤΑΤΟΣΑΛΑΤΑ ΤΟΥ ΦΤΩΧΟΓΚΟΥΡΜΕ

Ήλθε η Άνοιξη! Είσαι γκουρμέ τύπος! Είσαι στο σπίτι και πεινάς!

Ανοίγεις τα ντουλάπια και βρίσκεις μόνο πατάτες!

Ανοίγεις το ψυγείο και βρίσκεις ένα ματσάκι  κρεμμυδάκια φρέσκα!

Αλλά καθώς είσαι γκουρμέ τύπος έχεις και ένα βαζάκι 'μουστάρδα εσπεριδοειδών ΑΜΑΝΙΤΑ'!

Πολύ ωραία! Παρθένο ελαιόλαδο, ξύδι, αλατάκι, πιπεράκι και φύγαμε.

Βάζουμε τις πατάτες σε κατσαρόλα με μπόλικο νερό και αρκετό χοντρό αλάτι (αν είναι βρώμικες τις πλένουμε λίγο να φύγουν τα χώματα).

Τις βράζουμε μισή ώρα με 3/4, τόσο ώστε να μαλακώσουν, αλλά να μην διαλύονται. Τις αφήνουμε να κρυώσουν. Έως ότου κρυώσουν ψιλοκόβουμε τα φρέσκα κρεμμυδάκια.  Φτιάχνουμε και το ντρέσινγκ, ελληνικά να το πούμε 'περίχυμα'! Βάζουμε σε ένα δοχείο τη μουστάρδα εσπεριδοειδών ΑΜΑΝΙΤΑ, ξύδι, ελαιόλαδο και αλατοπίπερο. Το χτυπάμε να ομογενοποιηθεί.

Καθαρίζουμε τις πατάτες από τα φλούδια και τα μαύρα στίγματα.

Παίρνουμε ένα γυάλινο μπωλ (να χαίρεται και το μάτι!). Ξεκινάμε κόβοντας τις πατάτες σε μικρά κομμάτια. Βάζουμε μια στρώση πατάτες, πασπαλίζουμε με ψιλοκομμένα κρεμμυδάκια και ραντίζουμε με το περίχυμα μουστάρδας. 

Συνεχίζουμε στρώνοντας πατάτες και νοστιμίζοντας με τα κρεμμυδάκια και το περίχυμά μας. Όταν γεμίσει το μπωλ μας μέχρι πάνω, μπορούμε να το στολίσουμε με λίγη ρόκα ή έστω ρίγανη. 

Ανακατεύουμε να ομογενοποιηθούν τα υλικά. Αν έχουμε χρόνο αφήνουμε την πατατοσαλάτα στο ψυγείο για να ‘δέσουν’ οι γεύσεις και μυρωδιές!

Το παραπάνω έδεσμα σερβιρίστηκε στις 3 Μαρτίου στο ‘Σάββατο του Παραγωγού’ στην ΕΛΕΤ (ελληνική εταιρία περιβάλλοντος & πολιτισμού), όπου και τιμήθηκε δεόντως.

Περισσότερα για τα προιόντα ΑΜΑΝΙΤΑ στο http://amanitaproducts.blogspot.com/